Αν και σε ότι έχει να κάνει με την κατάκτηση της 6ης θέσης από την στιγμή που η Καβάλα επικράτησε επι του Πανιωνίου τίποτε δεν θα μπορούσε να αλλάξει αλλά όπως και να το κάνουμε η σημερινή ήττα είναι άλλο ένα πλήγμα στο γόητρο του Αρειανού οπαδού. Όχι γιατί έχουμε κάποια σούπερ ομάδα που στο λεξιλόγιο της δεν συμπεριλαμβάνεται η λέξη "ήττα" αλλά γιατί απέναντι μας είχαμε μια διαλυμένη ομάδα, με χειρότερα προβλήματα από εμάς και με παίκτες που αν εξαιρέσουμε έναν ή δύο κανείς δεν μπορεί να σταθεί με αξιώσεις σε ομάδα της Α1 ακόμη και τώρα που το ποιοτικό επίπεδο του πρωταθλήματος έχει πιάσει πάτο.
Βέβαια για να μην είμαστε 100% άδικοι με τον Β.Αλεξανδρή και τους παίκτες του δεν ξέρω πόσο πολύ μπορεί να επηρεάσει η αγωνιστική απραξία, η αποχή από τις προπονήσεις και τα οικονομικά προβλήματα. Προφανώς αν κρίνουμε από την εξέλιξη του αγώνα και την διαφορά που είχε φθάσει στο +17 για το Περιστέρι λίγο πριν το τέλος μάλλον έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση μου φαίνεται σχεδόν απίστευτο ο Γιόβοβιτς, μαζί με τον Γιαννόπουλο, τον Έντουαρντς και τον τραγικό Πέτρουλα να κερδίσουν τον ΑΡΗ που πριν την διακοπή έτρεχε ένα σερί 5 νικών και ομάδες σαν το Ρέθυμνο και την Καβάλα που βρίσκονται στην 4η και στην 6η θέση αντίστοιχα και όχι στην προτελευταία θέση της βαθμολογίας σαν τον σημερινό μας αντίπαλο τους κερδίσαμε με χαρακτηριστική ευκολία. Χωρίς να έχουμε την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε το παιχνίδι τηλεοπτικά αλλά μόνο από το live play του ΕΣΑΚΕ η αίσθηση που έδωσε είναι ότι για ακόμη μια φορά η αδυναμία μας να παίξουμε καλή άμυνα κάτω από το καλάθι αλλά και η έλλειψη πραγματικού ηγέτη στο σκοράρισμα ήταν αυτά τα στοιχεία που έκριναν την αναμέτρηση. 17 σουτ περισσότερα κάναμε από τους αντιπάλους μας και όμως δεν καταφέραμε καν να μείνουμε μέχρι το τέλος στην διεκδίκηση της νίκης. Φυσικά και η διαφορά στις βολές είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό που κυνηγάει τον ΑΡΗ εδώ και χρόνια ακόμη και όταν αγωνίζεται κόντρα στο διαλυμένο Περιστέρι...
Κάπως έτσι οδηγείται η χρονιά άδοξα στο τέλος της ακριβώς όπως άδοξα ξεκίνησε με το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ όπου η ομάδα μας ταξίδεψε οδικώς. Πλέον ανεξάρτητα από τις αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό όπως είναι λογικό το ενδιαφέρον όλων μας εστιάζει στις διοικητικές εξελίξεις εκεί όπου ο Γιάννης Δαμιανίδης έχει στήσει τον δικό του αγώνα για να παραμείνει όσο πιο πολύ μπορεί στην θέση του προέδρου της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και αν και αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την θέση του καλό είναι να μην συνεχίζει να προσβάλλει την νοημοσύνη μας γιατί όλα έχουν τα όρια τους. Μην ψάχνει τώρα με περίεργες επικοινωνιακές πολιτικές και "αποκαλύψεις" να βρει την συμπάθεια του κόσμου, είναι πολύ αργά... Οι υποστηρικτές του παραιτήθηκαν και καλό είναι να πράξει και αυτός το ίδιο το συντομότερο.